صادق آئينه وند
92
ادبيات سياسى تشيع ( فارسي )
خالد بن عبد اللّه قسرى نيز - كه تنها مىخواست در مقابل جبهههاى اموى و عبّاسى و هاشمى ، جبههى يمنى را قوّت بخشد و بدان چهره و اعتبار سياسى دهد - سهيم بوده است . 9 حال آنكه به نقل ابو الفرج اصفهانى در « الأغانى » ، كميت در محاجّههاى شعرى ، بيشتر به زبان همان عصر و به حربههاى همان زمان متوسل مىشده است . چون شاعرى از يمن ، هاشميان را هجو مىكند ، براى كميت بهتر از آنچه بود تا همان هجويه را قاطعانه با همان شيوهى معمول زمان پاسخ گويد ، و هم حسّاسيت خاص بنى اميه و يمينان را نسبت به خود برنينگيزد . براى شاعرى چون او كه خائفا مترقّبا مىزيسته ، بهترين شيوهى مبارزه ، انتخاب همين روش بوده است . اين است موضوع ، نه آنكه دكتر داود سلّوم گفته است . ارتباط او با رهبرى انقلاب ، امام سجّاد ( ع ) ، امام باقر ( ع ) ، امام صادق ( ع ) ، و همكارى مداوم او با انقلابيون ، چون زيد بن على و فرزندش در سه جبههى سياسى ، نظامى و عقيدتى ، زندگىاش را از حوصلهى يك حيات معمولى خارج كرده بود . بههمين علت يا شبانگاهان - دور از چشم دشمن - در مدينه با امام ( ع ) بود ، و يا در راه نشر پيام انقلاب ، و يا در زندان ، و يا در نبرد فكرى با جناحهاى رقيب مدّعى رهبرى امّت ، و يا سرانجام با اشاره و رمز ( اخرج معنا يا أعيمش ) 10 به سوى جبههى نبرد فراخوانده مىشد . اگرچه موفق نشد پاى در ميدان نبرد نهد و با زيد بن على همگام مبارزه كند . ارتباط شاعر با رهبرى انقلاب مورّخان نوشتهاند : در ايام تشريق ، كميت بر امام صادق ( ع ) وارد شد و گفت ، فدايت شوم ، شعرى در قدردانى از شما آل محمّد ( ص ) گفتهام ، اگر اجازه فرماييد در محضرتان قرائت كنم . امام فرمود : كميت در اين روزهاى خاص خدا را به ياد آر . كميت دوباره سؤال را تكرار كرد ، سرانجام امام اجازهى قرائت داد و خانواده را براى استماع گرد آورد . چون كميت شعر برخواند ، خانوادهى امام به گريه افتادند ، و امام دستان نيايش به آسمان برداشت و چنين گفت : ألّلهم اغفر للكميت